بعد از این توبه دگر بار خطایی نکنم

بوسه دادی وچو برخواست لبم ازلب تو

توبه کردم که دگر توبه بیجا نکنم

عجب صبري خدا دارد!            اگر من جاي او بودم،كه در همسايه ي صدها گرسنه،چندبزمي گرم عيش ونوش ميديدم،نخستين سفره ي مستانه را خاموش ميكردم.

عجب صبري خدادارد!               اگر من جاي او بودم،كه ميديدم يكي عريان ولرزان،ديگري پوشيده ازصد جامه ي رنگين،زمين وآسمانرا،واژگون مستانه ميكردم.

عجب صبري خدا دارد!                اگر من جاي او بودم،نه طاعت ميپذيرفتم،نه گوش از بحر استغفاراين بيدادگرهاتيز كرده،پاره پاره دركف زاهدنمايان،درپي صددانه ميكردم.

عجب صبري خدادارد!                 اگر من جاي او بودم،براي خاطر تنها يكي مجنون صحرا گرد بي سامان،هزاران ليلي ناز ْآفرين را كوبه كوه،آواره ديوانه ميكردم.

عجب صبري خدا دارد!                 اگر من جاي ائ بودم،بگرد دل سوزان دل عشاق سرگردان،سر پاي وجود بي وفا معشوق را،پروانه ميكردم.

عجب صبري خدا دارد!                   اگر من جاي ائ بودم،بوش كبريايي،باهمه صبر

خدايي،تاكه ميديدم عزيزنابجايي،نازبريك ناروا گرديده خواري ميفروشد.

عجب صبري خدادارد!                     اگر من جاي ائ بودم،كه ميديدمشوّش عارف وعامي،زبرق فتنه ي اين علم عالم منور سردم     كش ُ بجزانديشه عشق وفا،معدوم هرفكري،در اين دنياي پر افسانه ميكردم.

عجب صبري خدادارد!                         چرامن جاي او باشم؟

همين بهتر كه اوخودجاي خودبنشيند،اوتاب تماشاي تمام زشتكاريهاي اين مخلوق را دارد،وگرنه تمام ميشد وقت نفس ها،وگرنه من بجاي او چو بودم،يك نفس كي عادلانه سازش باجاهل وفرزانه ميكردم،

عجب صبري خدادارد،عجب صبري خدادارد!

گوزليم گوزلرين عشق اهليني گريان ايسته ر

گونده يوز،من كيمي بيچاره ني قربان ايسته ر

نه اولار چوخدا گوزلسن اوزون انصاف ائيله

هانسي كيم عاشقيني سن كيمي نالان ايسته ر

منده باخسام اولب لعلينه قان اولماز كي

بولبولون عادتي دير غنچهءءئ خندان ايسته ر

بيلمه ميشلر دهنين سرّين حله ايندييه جك

كشف قيلماق بو معماّني چوخ امكان ايسته ر

نكته بيلسن او آدامليق هاني زاهدلرده

لعل نابين وارايكن چشمه ي حيوان ايسته ر

او قارا زولفونون آزچكمه ميشم حسرتيني

مبتلا  كونلومي هر لحظه پريشان ايسته ر

«حامدي» جاذبه ي عشقين ائديب مجنون تك

يوخسا ديوانه ليگي هانسي بير انسان ايستر

(جاذبه لر)

كيمده واردي گوزليم سنده اولان جاذبه لر

سنه دنياده مگر عاشق اولاندا غم ائلر

بس دير اولدورمييه جكسن گوزليم دنياني

هر اوزي گويچك اولاندابو قدرچم خم ائلر

قاش-گوزآتما منه بيگانه بخيلليقدان اؤلور

آزقالير باغرينا گيرسين اواگيلميش قمه لر

اينجيمه گوزياشيم آخسا سني گوردوكده گولوم

گونوگوردوكده باهار فصلي بولوت شبنم ائلر

ناز،غمزه ن يئريشين شوخ باخيشين عالم دير

بيرده زولفون اوزه توكسن اودا بير عالم ائلر

حيف سن گه زمه ياراشماز سنه بيگانه ايله

او،آچيب سريني دنيايه سني محرم ائلر

«حامدم»عومرومي من عشقيله صرف ائيله ميشم

عشق يا اؤلدوررآخيرمني  يا آدم ائلر

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتی خواستم گریستن، گفتند دروغ است.وقتی خواستم خندیدن، گفتند دیوانه است.دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم.

دریچه نگاهت را بگشا و آفتاب را میهمان آسمان دلت کن وقتی بارون نگاهت رو به نگاهم ریختی، دلم زنده شد ، وقتی با دلت به دلم قدم گذاشتی فهمیدم که اومدی بمونی و تموم تنهاییهایم رو با خودت بردی پس همیشه بمون ، بمون تا بتونم بمونم